باغبان، با غفلتت شاخه گلم رفت از میانوای از این دردِ فراق و ظلم در این گل سِتانگفتم ای دریا فرو کش شعله های جان منگفت داغ دل ندارد مرهمی جز دلستانبرگ سبز عمر با پاییز غم می افتد وباد در این همهمه لختی نمی دارد امان Adblock test (Why?)

چون پادشاه این دلی جانا ستمکاری بکنبعد از هزاران نیش و زخم خواهی پرستاری بکن پیغام دلتنگی و غم بر چهره حک با اشک و نمزرداست باز آی ای صنم قصد وفاداری بکن برطعنه های بیشمار صبری کنم ایوب وارسیلاب بارم چون بهار با کشتی ات یاری بکن بیراهه شد فانوس راه شک شد منیر دیده هاای ماه خوش سیما در آ هنگام بیداری...

انصاف تو را شکر که من یار نبودم؟ من در غم عشق تو گرفتار نبودم؟ در سینه من تلخترین قصه تاریخ، من تیشه بدست تو به کهسار نبودم؟ آنروز که با یار به صحرا و در و دشت میگشتی و این گوشه عزادار نبودم؟ هر رهگذرم گوید از این عشق چه حاصل من کشته عشقم که سزاوار نبودم کم کن گله و قصه سرگشتگیم خوان والله که ازعشق ...